--

Netwerkroutering

Dit is de goedgekeurde versie van deze pagina. Er is geen nieuwere versie.
Infrastructuurservice.png
Een infrastructuurservice is een extern waarneembare en voor de omgeving betekenisvolle eenheid van functionaliteit, aangeboden door een of meer nodes en aan de omgeving blootgesteld via eenduidige koppelvlakken.

Eigenschappen

CategorieInfrastructuurservice
BeschrijvingHet routeren van berichten naar netwerksegmenten


Relaties

VertrekpuntRelatieEindpunten
NetwerkrouteringSpecialiseert


Afgeleide relaties

VertrekpuntRelatieEindpunt
HubRealiseertNetwerkroutering
RouterRealiseertNetwerkroutering
SwitchRealiseertNetwerkroutering


Wanneer de netwerklaag een datastroom in pakketten verdeelt, moet de netwerklaag beslissen hoe die pakketten over het netwerk verstuurd moeten worden. Globaal zijn daarvoor twee mechanismen:

  • Er is een vaste route voor alle pakketten tussen begin- en eindpunt - In dit geval spreekt men van een verbindingsgeoriënteerde routering (en: connection-oriented) of ook wel van een virtueel circuit. De voordelen van een dergelijke verbinding zitten voornamelijk in de relatieve eenvoud van de implementatie en foutencorrectie. Aangezien alle pakketten dezelfde route volgen tussen begin- en eindpunt, is het alleen nodig om een route te bepalen — vragen zoals drukte op de route doen er niet toe. Fouten zoals verloren pakketten komen meestal niet voor en ook het terugassembleren van pakketten tot een datastroom om naar de sessielaag van het eindpunt te sturen is zeer makkelijk: alle pakketten komen in volgorde aan. Daar staat tegenover dat een circuit er meestal niet tegen kan als een onderdeel van de verbinding (zoals een fysieke kabel) wegvalt. Dat is meestal de dood van de verbinding, de bovenliggende sessie en van alles wat daar weer boven zit. Ook kan een verbindingsgeöriënteerde routering geen rekening houden met plotselinge drukte op de route. Een virtueel circuit is dan ook voornamelijk geschikt voor verbindingen die zeer betrouwbaar zijn of volledig ter beschikking staan van een enkele sessie (zoals een telefoongesprek over een landlijn).
  • Ieder pakket krijgt zijn eigen routering mee - In dit geval spreekt men van een verbindingsloze routering (en: connectionless) of van een datagram routering. De voordelen van een dergelijke verbinding zijn te vinden in de mogelijkheid om verbroken verbindingen of andere moeilijkheden onderweg op te vangen. Komt een fysieke verbinding te vervallen, dan kunnen de pakketten een andere routering meekrijgen. Hetzelfde geldt als een route niet verbroken wordt, maar dermate onder druk komt te staan dat hij nauwelijks meer begaanbaar is.

Daartegenover staan een aantal duidelijke nadelen, voornamelijk in de complexiteit van de uitvoering. Een routeringsalgoritme dat rekening kan houden met drukte of verbroken verbindingen, moet ook informatie binnenkrijgen over dat soort toestanden en er iets mee doen. Bovendien moet het algoritme bij het eindpunt slim omgaan met pakketten die binnenkomen. Individuele routering betekent dat pakketten niet noodzakelijkerwijze in de juiste volgorde aankomen en het algoritme dat de datastroom weer in elkaar zet voor de sessielaag moet daar rekening mee houden.

Verbindingsloze routering is voornamelijk geschikt voor netwerken waarin individuele verbindingen (de fysieke verbindingen) niet erg betrouwbaar zijn (het open Internet), of waarin er geen verbindingen zijn die volledig beschikbaar zijn voor een enkele sessie (het Internet, de mobiele telefonie) of waarin het uiteindelijk aankomen van de boodschap belangrijker is dan de snelheid (ook weer het Internet).

(bron: WikiPedia)

XL&Blogs

XL&Nieuwsbrief

Wil je op de hoogte gehouden worden van nieuws en
ontwikkelingen binnen XL&Knowledge?

Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief

XL&Links